ماجرای عشق ویلچری رضا و مریم، این شهر برای ما ساخته نشده است

در آستانه روز جهانی معلولان به دیدن یک زوج دارای معلولیت رفتیم و آن ها از دغدغه ها و مشکلاتشان برای ما صحبت کردند.

ماجرای عشق ویلچری رضا و مریم، این شهر برای ما ساخته نشده است

به گزارش خبرنگار ، تصمیم گرفتم در آستانه روز جهانی معلولان به دیدن یک زوج دارای معلولیت بروم. روز معین شده فرا رسید آدرسی که به من داده بودند خیابانی در مرکز شهر بود.

کوچه پس کوچه های محله قدیمی مرا یاد خاطراتی انداخت که گاهی پدر از دوران کودکی اش برایم تعریف می نماید، کوچه های باریک که جوی آبی کوچک از وسط آن ها گذر نموده بود، خانه ها اکثرا قدیمی بودند، هنوز بساز و بفروش ها به جان این محله نیفتاده بودند.

به خانه ای که در آدرس گفته شده بود رسیدم، قدیمی اما دوست داشتنی بود، زندگی در آن شاید رویای افرادی مثل من باشد که از زندگی در آپارتمان های قوطی کبریتی فراری اند.

درب خانه که باز شد با دو فرد که هردو نشستن روی جایگاه چرخدار از جمله نقاط مشترکشان بود روبه رو شدم، با مهربانی به داخل خانه دعوت شدم و با همان جایگاه های چرخدار بدون حتی دریافت یاریی از من که فقط کمی از نظر جسمانی از آن ها تواناتر بودم از من پذیرایی کردند.

بعد از پذیرایی که بدون هیچ مسئله ای انجام شد، زوج دارای معلولیتی که من به دیدارشان رفته بودم روبه روی من نشستند و برایم از نحوه آشنایی شان با یکدیگر گفتند.

علت معلولیت هر دو مادرزادی بود از زمان تولد پاهایشان، جایگاه چرخدار شده بود و همین جایگاه زمینه آشنایی، ازدواج و حال خوب فعلی شان شده بود.

هردو در یک تولیدی لباس با یکدیگر آشنا شدند و این آشنایی آغاز یک زندگی عاشقانه را برایشان رقم زد، حالا هم صاحب یک فرزند شده بودند که مانند پدر و مادرش از لحاظ جسمی کم توان نبود، چراکه به لطف آزمایش های مختلف و اقدامات پزشکی سالم متولد شده بود و سرنوشتی متفاوت از سرنوشت پدر و مادرش داشت.

زندگی آقای سعیدی و همسرش هرچند ساده بود، اما عشق میان این دو نفر آن را از زندگی هایی که اطرافمان می بینیم متفاوت نموده بود؛ این زوج با تمام مسائل، بالا و پایین های زندگی همچنان با علاقه در کنار هم زندگی می نمایند و مسائل را قسمت جدا نشدنی از زندگی می دانند.

این زوج هرچند با مسائل زندگی کنار آمده بودند، اما دلیل بر این نمی شد که گله از مسئولانی که بخشی از وظایفشان حمایت از افراد دارای معلولیت است نداشته باشند.

آقای سعیدی برایم از مسائلشان برای تردد در شهر گفت: من و همسرم هر دو با ویلچر در شهر تردد داریم، هر دو توانایی عبور از قسمت هایی از شهر که برای ما مناسب نیست را نداریم و به دلیل اینکه شرایط ما مشابه است نمی توانیم به یکدیگر یاری کنیم، حتی شده گاهی جایگاه چرخدارمان گیر نموده و نتوانستیم خودمان را رها کنیم تا اینکه مردم به یاری ما آمدند.

آقای سعیدی گفت: این شهر برای ما ساخته نشده است.

اما این تنها مشکل این زوج دارای معلولیت نبود، اجاره سنگین خانه ای که در آن مستأجر بودند از جمله دغدغه هایشان بود، چراکه به گفته خودشان هرماه مجبور هستند بخش زیادی از درآمد خود را به صاحب خانه بدهند.

آقای سعیدی گفت: خدا به آقا رضا خیر دهد(آقا رضا صاحب خانه یشان است) به دلیل شرایط فیزیکی ما با ملایمت رفتار می نماید، اما بنده خدا گناهی ننموده، اجاره خانه اش را می خواهد.

خانم سعیدی در ادامه صحبت های همسرش گفت: جدا از اجاره خانه، گرانی هم قوز بالا قوز شده، همه چیز گران شده است، اما حقوق و مستمری ما همچنان همان است و تغییری ننموده و در بعضی از ماه ها واقعا تحت فشار هستیم، بالاخره پسرمان هم دارد بزرگ می گردد و هزینه های او هم بالاتر می رود.

خانم سعیدی گله کرد از کم بودن میزان مستمری هایی که ماهانه برایشان واریز می گردد که حتی گاهی آنقدر این مستمری دیر پرداخت می گردد که تمام حساب و کتاب هایشان را برهم می ریزد.

او گفت: مسئولان سالی یکبار آن هم روز معلول به یاد ما می افتند و باقی سال هرچه گله می کنیم، کسی پاسخگو نیست.

بخش بزرگی از مسائلِ نه تنها این زوج بلکه تمام افراد دارای معلولیت به عدم مناسب سازی شهر و حمایت کم سازمان بهزیستی کشور مربوط می گردد.

آقای سعیدی و همسرشان با وجود ناتوانی جسمانی که نسبت به دیگر افراد جامعه دارند زندگی ای را تشکیل دادند که بعضی از جوانان امروز با دارا بودن سلامت جسمی کافی از آن فرار می نمایند.

حال تنها با نگاه ویژه مسئولان کمی از مسائلشان رفع می گردد، چراکه این حمایت می تواند مرهمی باشد بر معلولیتشان که مشکل اساسی زندگی آن ها است.

اما در این میان خبرهای خوشی از سوی سازمان بهزیستی کشور به مناسبت هفته معلولان به گوش می رسد، خبرهایی مانند تحویل 1057 واحد مسکونی در 26 استان به طور همزمان به مددجویان که 363 واحد به خانوارهای دارای بیش از دو معلول و 694 واحد نیز به خانوارهای دارای یک فرزند معلول یا زنان سرپرست خانوار تحویل داده شده است.

پیروز حناچی شهردار تهران هم قول داده که به طور قطع دستورالعمل های مربوط به ساخت و ساز و مناسب سازی برای معلولان رعایت گردد.

رئیس سازمان بهزیستی کشور همچنین خبر خوشی دیگری هم برای افراد دارای معلولیت در زمینه اختصاص سهمیه بنزین داشت که در این هفته جزئیات آن گفته خواهد شد.

محمد شریعتمداری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز به مناسبت هفته معلولان درباره قانون حمایت از افراد دارای معلولیت بیان نمود: برای اجرای کامل قانون حمایت از افراد دارای معلولیت نزدیک به 15 هزار میلیارد تومان منابع بودجه احتیاج است که تا به امروز تنها 1 هزار میلیارد آن محقق شده است.

او با بیان اینکه در آستانه تصویب بودجه سال 99 هستیم، اضافه نمود: از همکاران و نمایندگان مجلس شورای اسلامی می خواهیم که توجه ویژه ای به حقوق و مزایای معلولان داشته باشند و این توجه احتیاجمند منابع است.

حالا امید است که سال جاری مانند سال های گذشته نباشد و مسئولان به تمام وعده هایی که در این هفته داده اند عمل نمایند، مناسب سازی شهر و اجرای تمام بندهای قانون حمایت از افراد دارای معلولیت می تواند بخشی از مسائل این قشر جامعه را رفع کند.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان
انتشار: 29 دی 1398 بروزرسانی: 29 دی 1398 گردآورنده: wallpaper7.ir شناسه مطلب: 1600

به "ماجرای عشق ویلچری رضا و مریم، این شهر برای ما ساخته نشده است" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ماجرای عشق ویلچری رضا و مریم، این شهر برای ما ساخته نشده است"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید